Dağ ve kar bize çok şey ifade ediyor. Huzur bulduğumuz, her türlü düşünceden uzak kaldığımız, doğayla başbaşa olduğumuz, enerji depoladığımız yer. Etrafınız ne kadar kalabalık olursa olsun, o zirveye çıktığınızda alabildiğine uzanan bembeyaz örtünün ve yeşilin masmavi gökyüzüyle birleşmesini seyre daldığınızda, sadece siz ve doğa başbaşaymış gibi hissediyorsunuz. Muhteşem bir duygu.
Biz de bu hafta bu duygudan daha fazla mahrum kalmamak için Uludağ'da kısa bir tatil yaptık. Damla'nın da keyfine diyecek yoktu şüphesiz :) (bak. resim 1) Karlarda yuvarlanıp durdu hatta kaydı. İster kayın ister kaymayın ama dağa çıkın, o havayı, o doğanın güzelliğini çekin içinize. Tabii ki kar ve soğuğu, doğayı severlere sözüm.
Orada bulunduğumuz tarih eşimin doğumgününe denk geldi. Ani bir kararla gittiğimiz için güzel bir tesadüf oldu. Ama ona söz verdiğim doğumgünü pastasını yapacağım elbette. Gecikmelide olsa haftasonu kısmetse.
